The Light will stay on . .

Παρασκευή, 22 Μαΐου 2009

Fairy tale... updated



Μια φορά και έναν καιρό...

Ο Πρίγκιπας του παραμυθιού μας βαδίζει στο δρόμο για το κάστρο της Πριγκίπισσάς του έχοντας στο νου του μόνο την απάντηση που θα πάρει στην ερώτηση που καιρό τώρα ήθελε να τις κάνει...

Λίγο αργότερα στο κάστρο βρίσκεται επιτέλους μπροστά της κοιτάζοντάς την τρυφερά..

- Θα με παντρευτείς; !! Ρώτησε...

-...........

-
Μα πες μου επιτέλους! Θα με παντρευτείς;;;;

-...Όχι...

-Όχι!!!!!!

-Σου απάντησα ήδη, όχι._

Πληγωμένος ο πρίγκιπας, έφυγε από το κάστρο της πριγκίπισσας δακρυσμένος...

Αναγκάστηκε να ζήσει την υπόλοιπη ζωή του πίνοντας τα βράδια στα μπαράκια της παραλιακής

Αναγκάστηκε να πίνει με τις παρέες του ή μόνος, όπως του άρεσε κάθε φορά

Αναγκάστηκε να γυρνά ότι ώρα του καπνίσει στο σπίτι

Αναγκάστηκε να κάνει μπάνιο και να μην τον νοιάζει που πέφτουν τα νερά όταν βγει από τη ντουζιέρα

Αναγκάστηκε να πίνει όσες μπύρες του κάνει κέφι

Αναγκάστηκε να καπνίζει όσα τσιγάρα ζητάει ο οργανισμός του

Αναγκάστηκε να γίνεται ντέφι από τα ποτά και τα ξενύχτια...

Αναγκάστηκε να μην κόψει τις μπύρες

Αναγκάστηκε να ακούει όσο δυνατά ήθελε τη μουσική του

Αναγκάστηκε να βολτάρει όπου και όποτε ήθελε με το αυτοκίνητό του

Αναγκάστηκε και να ξοδεύει δεξιά και αριστερά ποσά σε μαλακίες που του άρεσαν...



Αναγκάστηκε τελικά να ζήσει δεκάδες χρόνια χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανέναν...


Αυτά όμως γίνονται ευτυχώς μόνο στα παραμύθια γιατί δεν είναι ζωή αυτή που του έτυχε του ανθρώπου!!!

Βρε το φουκαρά!!!.......

Ανατρίχιασα!!!!







Εδώ υπάρχει η μουσική που άκουγε όταν έπινε mojito ο ... πρίγκιπας...

(ενημερώθηκε και το αρχείο της μουσικής...)









Τετάρτη, 13 Μαΐου 2009

Thevocalpeople




Απολαύστε το...!!

Δευτέρα, 11 Μαΐου 2009

Ελληνική Βολή



300 αιγοπρόβατα και πουθενά τσοπάνης...


Το χάσαμε το κορμί πατριώτες...


(Μην ψάχνετε στη φωτογραφία για τις αίγες... αυτές είναι στο ...θερινό τμήμα της ...Βολής)..


Άι σιχτίρ!!!!

Ρετάλια!!!

-Η Δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα, έχει μόνο έξοδα

-Μπλέ και Πράσινοι κόπροι.

-Κ.Ε.Κ. (Κέντρο Εξυπηρέτησης Κολλητών)

-Άγριον Όρος

-Βατοπαιδιαρίσματα

-Νέα Δημοπρασία

Πολλά τα θέματα, αλλά με πνίγει το ...λίπος... και δεν θα τα συζητήσω τώρα....

Κανείς δεν είναι τόσο δυνατός αν δεν γίνει η δύναμή του νόμος και κανείς δεν είναι τόσο αδύναμος αν δεν γίνει η αδυναμία του υποχρέωση...


.

Τετάρτη, 6 Μαΐου 2009

Σκάλα


Ακροβατώντας στο τελευταίο σκαλοπάτι της μεγάλης σκάλας, με το ένα πόδι στο κενό.

Ξεκίνησε φωτισμένη, μα εδώ πάνω, δεν βλέπω τίποτα.

Ήταν πολλά τα βήματα, λογικά έχει μεγάλη διαδρομή ακόμη. Δεν μπορεί... ίσως πιο πάνω να ξαναφωτιστεί. Δεν ξέρω είναι η αλήθεια. Δεν βλέπω βλέπεις.



Στηρίζοντας το βάρος μου στο ένα πόδι διστάζω να αλλάξω βήμα. Μπορεί να πατήσω το επόμενο σκαλί ή να μετρήσω το τεράστιο ύψος της κλίμακας χωρίς αλεξίπτωτο...

Η ισορροπία σε τέτοιο ύψος, είναι πάντα ρευστή και δύσκολη. Άλλωστε ποτέ δεν φημίστηκα για τις ακροβατικές μου ικανότητες...

Το μόνο σίγουρο είναι πως είναι αδύνατο να μείνω μετέωρος για πολύ...


(Όχι δεν γύρισα ακόμα, σε αφήνω τώρα).



Αλλάζω βήμα...










Σάββατο, 2 Μαΐου 2009

Απουσία (μη βιάζεστε να χαρείτε)




Για κάποιες μέρες, θα σας αφήσω στην ησυχία σας.



Να προσέχετε τους εαυτούς σας.



(Τυχεροί! Σας έφεξε πάλι...)

._

._

Εξέχουν από το πάτωμα. (Θα τσακιστεί κανείς και άντε να τον μαζέψεις μετά...)

memories..

memories..