The Light will stay on . .

Πέμπτη, 29 Απριλίου 2010

Επιστροφή

Μετά από διάγνωση βαριάς πνευμονικής λοίμωξης, θεραπεία 3 εβδομάδων και συνέχιση της αντιβίωσης (ευτυχώς) πλέον στο σπίτι, επιστρέψαμε.
Τα συμπεράσματα από την τελευταία επίσκεψη στο "Σωτηρία" ήταν τα εξής:

Ο πνευμονολόγος της Πάτρας εκτός από τύπος με άσπρη μπλούζα, ήταν και μαλάκας.
Διέγνωσε τέλεια (!) κατάσταση του αναπνευστικού, ήταν δε σίγουρος πως είναι ...καρδιολογικό το πρόβλημα...
Χαρακτηριστικά ανέφερε κατά την διάρκεια της εξέτασης, "δεν ακούω τίποτα. Τα πνευμόνια σου είναι καλύτερα από τα δικά μου, να σε κοιτάξει ένας καλός καρδιολόγος".

Ο Πνευμονολόγος στην Αθήνα είπε, " δεν ακούω τίποτα, αλλά ξέρεις γιατί; Γιατί η λοίμωξη που έχεις, έχει φράξει τα πάντα μέχρι επάνω και δεν μπορώ ούτε να σε ακούσω...'

Επιστρέφοντας στο μαλάκα, που συμπλήρωσε έτσι στο γόνατο για τον καρκίνο, οι άλλοι γιατροί είπαν, " αυτό φαίνεται και σε παλιότερες εξετάσεις ετών, με διάμετρο 5 χιλιοστά, τώρα είναι 1 εκατοστό, δεν είναι ανάγκη να το αγγίξουμε, μπορεί να είναι οτιδήποτε, καλοήθεις ή κακοήθεις, δεν μπορούμε να τον υποβάλουμε σε γενική αναισθησία λόγω του αναπνευστικού. Είναι αδύνατο να ξυπνήσει μετά.. θα το παρακολουθήσουμε και θα δούμε τι θα κάνουμε. Δεν αγγίζεις, ξυπνάς κάτι που χρόνια τώρα κοιμάται και δεν δημιουργεί περαιτέρω προβλήματα. Δεν έπρεπε να βρίσκεται εκεί, αλλά αν κάνουμε οτιδήποτε τώρα θα δημιουργήσουμε πολύ περισσότερα προβλήματα από όσα μέχρι τώρα έχουμε".

Ο μαλάκας, είπε να πάμε σπίτι μας και όλα θα περάσουν αν δούμε έναν καλό καρδιολόγο, για τον όζο, ρώτησε μόνο την ηλικία και είπε ...καλά....

Ο μαλάκας.

Η γενικότερη εικόνα είναι μακράν η καλύτερη που έχω δει στον πατέρα μου τον τελευταίο χρόνο.
Δίκιο πρέπει να έχουν οι Γιατροί. (Εκτός του μαλάκα).

Εγώ μια χαρά είμαι, (λέμε και κάτι για να περνάει η ώρα).

Εσείς; 
(Οικονομικά δεν ρωτώ, για την υγεία σας ενδιαφέρομαι).


Πέμπτη, 1 Απριλίου 2010

Τέτοιες μέρες και δεν αλλάζει τίποτα...

Η τύχη μας και εφέτος δεν άλλαξε.
Ήλπιζα να απέχουμε από τα νοσοκομεία αλλά που τέτοια τύχη.
Από τις 10 Ιανουαρίου τα μεγαλύτερα διαλείμματα παραμονής εκτός χώρου περίθαλψης (λέμε τώρα...) ήταν της τάξης των 48 ωρών.


 Η αιτία εισαγωγής πάντα η ίδια. Έντονη δύσπνοια και κακή οξυγόνωση. Φυσιολογικές τιμές 94 και άνω. Μετρήσιμα μεγέθη κατά την ώρα του προβλήματος 66-70... 
Αμπούλες εισπνεόμενες με μάσκα και διαρκής παροχή οξυγόνου (εντός και εκτός νοσοκομείου) ακόμα και κατά την ώρα του λίγου ύπνου για τον πατέρα. Ετών 76.


Μπαλονάκι στην καρδιά, εγχείρηση προστάτη πριν ένα μήνα, κινητική αναπηρία άνω του 70 %, ελεγχόμενο ζάχαρο, δύσπνοια...  και στον αντίποδα ποσότητες κορτιζόνης και μια μεγάλη συλλογή από διάφορα άλλα φάρμακα. Μόνο το σέτ του καρδιολόγου αριθμούσε 30!!!! Εννοείται πως το σέτ του πνευμονολόγου είχε διαφορετική διάταξη...


Πριν 2 ημέρες στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείου της Πάτρας στο Ρίο.
Εξυπηρετεί τα περιστατικά της Πελοποννήσου και της Στερεάς Ελλάδας λόγω των μηχανημάτων και των συγκεντρωμένων δυνατοτήτων του.
Εσπευσμένη μεταφορά από εμένα (με φιάλη οξυγόνου στο αυτοκίνητο) κατόπιν σύμφωνης γνώμης παθολόγου και πνευμονολόγου για έλεγχο πιθανής πνευμονικής εμβολής. Απαιτείται Σπειροειδής Αξονική Τομογραφία για την διαλεύκανση ή τον αποκλεισμό της πιθανότητας. Σύμφωνα με τα λεγόμενα των ιατρών, τέτοια πιθανότητα θέτει σε άμεσο κίνδυνο απώλειας ζωής.
Πρωί λοιπόν με αναπηρικό καροτσάκι και τα λοιπά συναφή υπό μάλης βρισκόμαστε στην είσοδο των επειγόντων περιστατικών για την άμεση εξέταση και την πραγματοποίηση της αξονικής στον κατάλληλο τομογράφο που διαθέτει το εν λόγω νοσοκομείο.
Αναμονή 7 ώρες... επίσχεση εργασίας των ιατρών. Για τρίτη εβδομάδα και δεν ξέρει και κανείς πότε θα λήξει. 
Δεν έχουν λένε πληρωθεί οι υπερωρίες τους που σύμφωνα με τα λεγόμενά τους είναι 2,70 € η ώρα...

Στην διάρκεια της αναμονής καρκινοπαθής φίλος από την γενέτειρα πόλη, βρίσκεται εκεί κατόπιν κανονισμένου ραντεβού με τον ιατρό του με σκοπό να αντιμετωπισθεί αφυδάτωση που τον ταλαιπωρεί εξ αιτίας χημιοθεραπείας και στομαχικών προβλημάτων. Μόνο που ο "ιατρός" απεργεί και δεν το είχε σε τίποτα να κουβαλήσει τον καρκινοπαθή από τον Πύργο στην Πάτρα, ενώ γνώριζε πως θα απεργεί!!!!!!!!!
Παρακάλεσα τουλάχιστον 8 φορές τους δυο γιατρούς που προσπαθούσαν να αντιμετωπίσουν όλα τα περιστατικά που περίμεναν. Εις μάτην... Μετά από 6 ώρες δεν έκανε τον κόπο κανείς από τους δυο παρά το ότι επεσήμανα πως πρόκειται για καρκινοπαθή να τον δεί και να κάνει κάτι γι αυτόν. Σηκώθηκε και έφυγε... χωρίς καμία περίθαλψη... Είναι 46 χρόνων και έχει τέσσερα παιδιά... 
Ντράπηκα για λογαριασμό τους. Που έδωσαν και όρκο...
Μετά από την επτάωρη αναμονή του επείγοντος... περιστατικού μας έγινε μια τυπική εξέταση και ακολούθησε η αξονική που απέκλεισε ευτυχώς παντελώς την πιθανότητα πνευμονικής εμβολής αλλά ανέδειξε έναν "όζο" ή ογκίδιο 1 εκατοστού στον δεξί πνεύμονα...


Σήμερα, μετά από έντονη δύσπνοια και δυσφορία, αδυναμία αντιμετώπισης της κατάστασης, το νοσοκομείο του Πύργου ΔΕΝ έκανε δεκτή την εισαγωγή. Μας έστειλαν στο σπίτι δεχόμενοι να υπογράψουν πως δεν υπάρχει λόγος νοσηλείας, παρά το ότι ενημερώθηκαν για την γνωμάτευση της αξονικής.


Προσπαθούμε  να αντιμετωπίσουμε την κατάσταση μέχρι την Τρίτη του Πάσχα οπότε και θα γίνει εισαγωγή στο Σωτηρία στην Αθήνα, μήπως και βρούμε κάποια άκρη...


Όταν διάλεξα το επάγγελμά μου δεν με πίεσε κανείς να γίνω κάτι διαφορετικό από εκείνο που επέλεξα. Υποθέτω πως δεν πιέστηκε και κανείς άλλος για παρόμοιο λόγο. 


1.   Άρα όποιος έγινε γιατρός το έκανε επειδή το επέλεξε.
2.   Ο γιατρός δεν έχει τις ίδιες υποχρεώσεις με τον μανάβη της γειτονιάς.
3.   Δεν έχει και τις ίδιες γνώσεις.
4.   Δεν έχει την ίδια αμοιβή επίσης. 
5.   Ο μανάβης ή ο μπακάλης της γειτονιάς έχει και φιλότιμο.
6.   Αυτοί δεν έχουν.
7.   Αν απεργήσει ο μανάβης δεν τρώμε φρούτα και λαχανικά.
8.   Αν απεργήσει ο γιατρός δεν θα χρειαστεί να ξαναφάμε τίποτα.
9.   Δεν με ενδιαφέρει αν έχει δικαίωμα απεργίας ο μανάβης. Είναι ιδιώτης.
10. Δεν με ενδιαφέρει αν έχει δικαίωμα απεργίας ο ιδιώτης γιατρός. Είναι ιδιώτης.
11. Ο ιδιώτης δεν απεργεί. Δεν θα έχει να φάει αν το κάνει.
12. Ο δημόσιος γιατρός όμως ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΑΠΕΡΓΙΑΣ .
13. Από αυτόν εξαρτάται αν ζεί ή αν πεθαίνει ο πατέρας, η μάνα, η αδελφή ή τα παιδιά μας...


Αν δεν του άρεσε να γίνει γιατρός στην λυπηρή μας πατρίδα να πήγαινε σαν γιατρός ή σαν μανάβης σε όποια άλλη χώρα του έκανε κέφι.
Το επέλεξε και στα χέρια του κρέμονται οι ζωές όλων μας.
Το αν το κράτος δεν τον καλύπτει δεν με ενδιαφέρει. Να παραιτηθεί αν δεν του αρέσει και να δουλέψει όπως δουλεύουμε όλοι μας οι ελεύθεροι επαγγελματίες χωρίς την σιγουριά του σταθερού έστω και μικρού εισοδήματος.


Δεν ασκώ λειτούργημα. 
Όποιος όμως τολμά να το επιλέγει και να το κηρύττει να είναι και ικανός να ανταπεξέλθει.


Και αυτοί δεν είναι. 


Άφησαν τον καρκινοπαθή να φύγει άπραγος.
Παιδί 15 ετών με συνεχείς εμετούς δεν είχε τη  τύχη να το δεί ΚΑΝΕΙΣ "ιατρός". 
Έφυγε με ταξί για ιδιωτικό θεραπευτήριο με την μητέρα της μετά από παραμονή μιας ώρας μπροστά ακριβώς στα μάτια τους με τους εμετούς πάνω στα ρούχα της...


Έχω πολλούς λόγους να λυπάμαι αλλά αυτό δεν είναι ικανό να βοηθήσει κανέναν και τίποτα.


Δεν θέλω να ευχηθώ σε κανέναν από τους γιατρούς του νοσοκομείου της Πάτρας να βρεθεί η στιγμή που κάποιος θα αδιαφορήσει τόσο προκλητικά απέναντι σε δικό τους άνθρωπο και  να μην χρειαστεί να του πεί κανείς επίσης "έχει καρκίνο, πόσο χρόνων είναι; 76; Καλά..."


Δεν νοιάζονται, δεν λυπούνται και δεν νοιώθουν κανέναν.


Σε αυτό τον κόσμο που ζούμε σπάνια, αλλά συμβαίνει, κάποια πληρώνονται.


Εύχομαι σε όλους και όλες εσάς να έχετε καλύτερες γιορτές και να θυμάστε όταν χρειάζεται πως πρώτα είμαστε άνθρωποι και μετά επαγγελματίες.
Δυστυχώς πολλοί τριγύρω δεν είναι πια τίποτα από αυτά τα δυό.


Αυτούς, μόνο να τους λυπηθώ μπορώ.
Αναρωτιέμαι πόσες ώρες υπερωρίας κοστίζει ο πόνος στο βλέμμα των γερόντων και η θλίψη στα μάτια των παιδιών για να μην ρωτήσω εν τέλει πόσες ώρες κοστίζει μια ανθρώπινη ζωή...






Καλό Πάσχα και Καλή Ανάσταση.






(με τους μανάβηδες δεν είχα ποτέ αντιπαράθεση, με τους γιατρούς όμως...)






   

._

._

Εξέχουν από το πάτωμα. (Θα τσακιστεί κανείς και άντε να τον μαζέψεις μετά...)

memories..

memories..